stinken werkw. Uitspraak: [ ˈstɪŋkə(n) ] Afbreekpatroon: stin·ken Vervoegingen: stonk (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gestonken (volt.deelw.) 1) vies ruiken Voorbeelden: 'Paardenstront stinkt.' , 'Het stinkt hier van de rook.' , 'Het stinkt hier naar mest.' 2) niet pluis zijn Voorbeelden: 'Dat zaakje st...
1) Kwade geur verspreiden 2) Kwalijk ruiken 3) Geuren 4) Vies ruiken 5) Rieken 6) Ruiken 7) Meuren 8) Tegenstaan 9) Walmen 10) Walgelijk ruiken 11) Een vieze geur verspreiden 12) Een vieze geur hebben 13) Onaangenaam ruiken 14) Onprettig ruiken 15) Niet welkom zijn 
kwalijk ruiken
een kwalijke geur verspreiden (toon de herkomst via de etymologiebank)
een vieze lucht verspreiden vb: vlees dat bedorven is, stinkt
• [inerg] een onaangename geur hebben.
kwalijk ruiken