wapperen werkw. Uitspraak: [ 'wɑpərə(n) ] Afbreekpatroon: wap·pe·ren Vervoegingen: wapperde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gewapperd (volt.deelw.) (van haar of een stuk stof) bewegen in de wind Voorbeelden: 'wapperende vlaggen' , 'Met wapperende haren draafde ze door het bos.' Synoniemen: fladderen slingeren slobberen zwieren...
1) Flabberen 2) Waaieren 3) Vliegen 4) Vendelen 5) Heen en weer waaien 6) Waaien 7) Slingeren 8) Slobberen 9) Flapperen 10) Uitwaaien 11) Zwieren 12) Fladderen 13) Zwaaien 14) Fladderen door de wind 
fladderen
fladderen (toon de herkomst via de etymologiebank)
snel heen en weer bewegen door de wind vb: de haren van de fietser wapperden
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] zwaaien, rondslingeren