afrekenen werkw. Uitspraak: [ ˈɑfrekənə(n) ] Afbreekpatroon: af·re·ke·nen Vervoegingen: rekende af (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft afgerekend (volt.deelw.) (wat iets kost) betalen Voorbeeld: 'Ober, kan ik afrekenen?' Synoniemen: afbetalen afdoen afrekening betalen dokken vereffenen vereffening verrekenen verrekening Spreekwo...
1) Vereffening 2) Dokken 3) De rekening vereffenen 4) Voldoen 5) Betalen 6) Rescontreren 7) Verrekening 8) Verrekenen 9) Afbetalen 10) Vereffenen 11) Afrekening 12) Da is gewoon heel min 13) Afdoen 14) HEEL PRECIES AFSTELLEN 15) Scontreren 16) Betaald zetten 
geld geven in ruil voor iets anders vb: ober, mag ik de koffie even afrekenen?
• [inerg] een aankoop of schuld betalen.
afstraffen
Sluiten van een zaak. Verantwoording van de door AGIN ontvangen en afgedragen gelden en de door AGIN gemaakte kosten.