de afstoting zelfst.naamw. (v.) Verbuigingen: afstotingen Verbuigingen: afstotinkje 1) een kracht die twee voorwerpen zich van elkaar doet verwijderen 2) een proces van vernietiging waaraan een lichaamsvreemd voorwerp door het immuunsysteem onderworpen wordt 
1) Repulsie 2) Eliminatie 
afweerreactie van het lichaam op getransplanteerde organen of weefsels, die het lichaam als lichaamsvreemd beschouwt en aanvalt waardoor het orgaan of weefsel zonder behandeling te gronde gaat
De capaciteit van een stof om zich tegen dergelijke dingen te verzetten zoals het nat maken en bevlekken door water, grond, enz.
hierbij wordt een orgaan dat is getransplanteerd, niet door het lichaam geaccepteerd
voorwerpen met dezelfde elektrische lading (positief- positief en negatief-negatief) stoten elkaar af.