beargumenteren werkw. Uitspraak: [ bəɑrxymɛn'terə(n) ] Afbreekpatroon: be·ar·gu·men·te·ren Vervoegingen: beargumenteerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft beargumenteerd (volt.deelw.) argumenten opsommen voor iets Voorbeelden: 'zijn standpunt overtuigend beargumenteren' , 'een goed beargumenteerd verhaal' ...
1) Raisonneren 2) Onderbouwen 3) Bepleiten 4) Beredeneren 
Beargumenteren wil zeggen iets met argumenten onderbouwen. [basiswoordenlijst groep 8]
Iets toelichten. Beargumenteer de uitspraak ‘de basis voor de Eerste Wereldoorlog is verder door te voeren dan de moord op Frans-Ferdinand’.