berokkenen werkw. Uitspraak: [ bəˈrɔkənə(n) ] Afbreekpatroon: be·rok·ke·nen Vervoegingen: berokkende (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft berokkend (volt.deelw.) (iets slechts) veroorzaken bij iemand Voorbeeld: 'iemand schade berokkenen' Synoniem: toebrengen Synoniemen: aandoen veroorzaken 
1) Teweegbrengen 2) Iets kwaads teweegbrengen 3) Toebrengen 4) Aanbrengen 5) Aandoen 6) Veroorzaken 7) Aantrekken 8) Aanrichten 
veroorzaken
teweegbrengen (toon de herkomst via de etymologiebank)