1) Bijbelse naam 2) Afbijten 
(van vogels) zich ergens neerzetten - Voorbeeld: ‘In zwierige kringvlucht draaien de reisduiven tweemaal rond en beten op de vorst van 't schuurken’
in de run zetten, eig.: doen uitbijten (toon de herkomst via de etymologiebank)
Het slijtvlak op een kam of staaf.
beten in het menselijk lichaam door mensen en dieren zoals honden, katten, slangen en insecten, waardoor het risico bestaat op infectie van de wond of overbrenging van ziekten
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] zijn intrek nemen