de dader zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ ˈdadər ] Afbreekpatroon: da·der Verbuigingen: daders (meerv.) iemand die iets gedaan heeft dat niet mag Voorbeeld: 'De dader van de moord is nog niet gevonden.' de dader ligt op het kerkhof (<dat zeg je als niemand weet wie de dader is>) Synoniemen: zondaar Spreekwoorden en zegswijzen &bull...
1) Persoon die een misdaad begaat 2) Persoon die schuld bekend 3) Persoon achter een strafbare daad 4) Wie verantwoordelijk is voor een overtreding 5) Zondaar 6) Verdachte 7) Pleger van een misdaad 8) Boosdoener 9) Pleger van een misdrijf 10) Crimineel of schuldige persoon 11) Schuldige 12) Schuldige partij in een misdaad 
Iemand die iets doet of gedaan heeft dat niet mag van de wet.
[wet en recht] Iemand die een strafbaar feit pleegt, of iemand die aan dat strafbare feit deelneemt. Een strafbaar feit plegen doe je door alle bestanddelen van een delictsomschrijving te vervullen, bijvoorbeeld door iemand opzettelijk van het leven te beroven (doodslag). Deelnemen aan een strafbaar feit is als je er voor zo...
bedrijver
bedrijver (toon de herkomst via de etymologiebank)
strafrecht: persoon die een strafbaar feit pleegt en/of uitlokt. ...
iemand die iets gedaan heeft wat niet mag vb: hij is de dader van die overval
De dader is degene die iets gedaan heeft. Vaak gebruikt bij de politie. [basiswoordenlijst groep 7]
(Mede)pleger van een strafbaar feit of degene die het feit heeft uitgelokt.
(Mede)pleger van een strafbaar feit of degene die het feit heeft uitgelokt.
Pleger van een strafbaar feit en eventueel degene die het feit heeft uitgelokt.
(s). Pleger van een strafbaar feit.
Degene die veroordeeld is voor het plegen van een strafbaar feit.
(Mede)pleger van een strafbaar feit of degene die het feit heeft uitgelokt.