het delict zelfst.naamw. Uitspraak: [ dəˈlɪkt ] Afbreekpatroon: de·lict Verbuigingen: delicten (meerv.) wat volgens de wet niet mag Voorbeeld: 'De plaats (van het) delict moet nog worden onderzocht.' Synoniem: misdrijf Synoniemen: misdaad misdrijf overtreding schanddaad vergrijp wandaad wetsovertreding 
1) Misstap 2) Klein vergrijp 3) Schanddaad 4) Wellust 5) Wetsovertreding 6) Strafbaar feit 7) Overtreding 8) Wandaad 9) Vergrijp 10) Misdaad 11) Misdrijf 
Gedrag dat verboden is door de wet.
strafbaar feit
Een delict wordt in juridische termen een strafbaar feit genoemd. Een delict is een menselijke gedraging die binnen de grenzen van een wettelijke strafbepaling valt en derhalve strafbaar is gesteld door de wetgever. Delicten staan in verschillende wetboeken opgenomen. Enkele voorbeelden hiervan zijn: de Wet wapens en munitie, de Wegenverkeerswet en...
misdrijf (toon de herkomst via de etymologiebank)
strafrecht: feit dat in het Wetboek van Strafrecht strafbaar is gesteld. ...
strafbaar feit, overtreding zowel als misdrijf vb: op het delict 'mishandeling' staat een strenge straf
'Delict' is een begrip uit het recht en het spraakgebruik dat verschillende betekenissen heeft, al naargelang van het rechtsstelsel, de samenleving en de periode waarover men spreekt. In het Romeins recht werd het begrip delict gebruikt om rechtshandelingen aan te duiden die tegen gemaakte afspraken ingingen of tegen algemene regels en verplichting...
Een delict is een strafbaar feit , dat wil zeggen een misdrijf , vergrijp of wetsovertreding. [basiswoordenlijst groep 8]
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] misdaad
Een strafbaar feit.
Strafbaar feit.
Strafbaar feit
Strafbaar feit.
Strafbaar feit.
Strafbaar feit.