extirperen werkw. Verbuigingen: extirpeerde Verbuigingen: geëxtirpeerd (met wortel en tak) uitroeien, rooien 
1) Uitsnijden (medisch) 2) Uitroeien 3) Wegnemen 4) Verdelgen 
Let op: Spelling van 1858 (exstirperen), uitroeijen, verdelgen
uitroeien (toon de herkomst via de etymologiebank)
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] met wortel en al uittrekken, uitroeien