de gevangenisstraf zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ xə'vɑŋənɪstrɑf ] Afbreekpatroon: ge·van·ge·nis·straf Verbuigingen: gevangenisstraffen (meerv.) officiële straf dat je een tijd in de gevangenis wordt opgesloten Voorbeeld: 'een gevangenisstraf van tien jaar opgelegd krijgen wegens drugssmokkel' Synoniemen: boete celstraf hech...
1) Hechtenis 2) Boete 3) Celstraf 4) Detentie 5) Tuchthuisstraf 6) Vrijheidsstraf 7) Juridische term 8) Gevolg van een overtreding 9) Straf 
Straf van de rechter waarbij je een lange of korte tijd wordt opgesloten in de gevangenis
Vrijheidsstraf, levenslang of tijdelijk met een strafduur van ten hoogste dertig jaar, in de regel ondergaan in een gevangenis.
strafrecht: 驮 van de straffen die een strafrechter kan opleggen. De ~ is levenslang of tijdelijk, in de regel ondergaan ...
Een 'gevangenisstraf' is een straf die normaal wordt opgelegd door een rechter. De straf zoals wij die nu kennen werd ingevoerd in de tijd van de Verlichting en de Franse Revolutie.
straf die bestaat uit opsluiting
is de vrijheidsstraf die kan worden opgelegd na een misdrijf. In iedere strafbepaling staat aangegeven hoe lang de gevangenisstraf maximaal mag duren. De rechter moet zich aan dit maximum houden, hij is niet gebonden aan een bepaald minimum.
Hoofdstraf in strafzaken, doorgaans ondergaan in een gevangenis. Vormt te zamen met hechtenis de vrijheidsstraffen.
Een vrijheidsstraf die kan worden opgelegd na een misdrijf . Deze wordt uitgezeten in een gevangenis.