hangen werkw. Uitspraak: [ ˈhɑŋə(n) ] Afbreekpatroon: han·gen Vervoegingen: hing (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gehangen (volt.deelw.) 1) aan de bovenkant vastmaken of vastzitten Voorbeelden: 'De lamp hangt laag boven de tafel.' , 'Ik heb een foto van mijn idool aan de muur gehangen.' 2) niet rechtop staan...
1) Rusten 2) Drijven 3) Onbeslist zijn 4) Zweven 5) Lui zitten 6) Niets doen 7) Aan iets hogers vastzitten 8) Ergens tegen leunen 9) Afhangen 10) Haken 11) Bungelen 12) Treuzelen 13) Gehecht zijn 14) Ophangen 15) Zitten 16) Zeer gehecht zijn aan 17) Neigen 18) Drenzen 
aan bovenkant bevestigd door eigen zwaarte neerwaarts gehouden worden
aan iets bevestigen of bevestigd zijn zodat het niet valt (toon de herkomst via de etymologiebank)
aan een punt boven de grond vastmaken vb: hij hing het schilderij boven de bank Synoniem: ophangen
Als je een tentoonstelling ‘hangt’, stel je schilderijen tentoon in een tentoonstellingsruimte.
aan bovenkant bevestigd door eigen zwaarte neerwaarts gehouden worden
1> gesleept worden. Bijvoorbeeld in `we hingen op de tweede lengte`. 2> kort achter iemand (blijven) varen. 3> geen was en geen val van het rivierwater ; het blijft dus ongeveer op gelijk niveau. Bijvoorbeeld in: Het water blijft de komende dagen hangen .
Uit `De lagere vaktalen: De spinners-en weverstaal` 1914 het bovenwerk hangen: den kam aanhangen, of gereed maken om de keten aan te draaien.