I de karakteristiek zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ karÉ‘ktÉ™rɪsˈtik ] Afbreekpatroon: ka·rak·te·ris·tiek Verbuigingen: karakteristieken (meerv.) wat iets of iemand karakteriseert Voorbeeld: 'de karakteristieken van de moderne jeugd' Synoniem: kenmerk II karakteristiek bijv.naamw. Uitspraak: [ karÉ‘ktÉ™rɪsˈtik ] Afbreekpatroon: kaÂ...
1) Kenmerkend 2) Kenmerk 3) Kenbaar 4) Kenschetsend 5) Profiel 6) Karaktertrek 7) Karakterisering 8) Signalement 9) Tekenend 10) Opvallend 11) Markant 12) Beeld 13) Hoofdkenmerk 14) Eigen aan 15) Stigma 16) Eigenaardig 17) Particulariteit 18) Eigenschap 19) Typisch 20) Typering 21) Typerend 
Def.: beschrijving van de kenmerkende eigenschappen
Def.: opvallend door bepaalde kenmerken
De VNG adviseert om dit begrip niet op te nemen en te definiëren in de begripsbepalingen van het omgevingsplan. Zie voor nadere uitleg de toelichting bij de detailinformatie van dit begrip.
kenmerkend
kenmerkend (toon de herkomst via de etymologiebank)
kenmerkend
(Eng: characteristic) Een grootheid die de werking van een eenheid of een circuit karakteriseert. Voorbeelden hiervan zijn onder andere: plaatstroom, emitterspanning, en uitgangsvermogen.
Meestal wordt een grafiek bedoeld die een eigenschap van een circuit of apparaat beschrijft. Bijvoorbeeld de frequentiekarakteristiek.
De grafische weergave van het waardeverloop van één grootheid als functie van een andere, bijvoorbeeld stroom tegen spanning, amplitude tegen frequentie, lekstroom tegen temperatuur, etc. Deze voorstelling wordt gebruikt indien tussen deze grootheden geen eenvoudig wiskundig verband bestaat. De tekening van onderstaande figuur geeft bijvoorbeeld ...
Een bepalende eigenschap van een proces, product of variabele.
Afhankelijkheid van het uitgangssignaal van het ingangssignaal. Hoe groter de invloed van het ingangssignaal op het uitgangssignaal, des te gevoeliger is het meetapparaat. De gevoeligheid van een meetapparaat wordt aangegeven door een stijgende karakteristiek.