de spectator zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: spectators spectatoren Verbuigingen: spectatortje toeschouwer 
1) Waarnemer 2) Opmerker 3) Aanschouwer 4) Toeschouwer 5) Toekijker 6) Beschouwer 
Tijdschrift, meestal een weekblad, uit de 18e eeuw met - in het kader van de verlichting - een burgerlijk-didactisch-moraliserend karakter. Anders dan de daarvoor reeds bestaande geleerdentijdschriften uit de Republiek der Letteren en de nieuwsbladen en satirische tijdschriften richten de spectatoriale geschriften zich op de volksopvoeding. Dat geb...
Etym: Lat. spectator = beschouwer, beoordelaar < spectare = beschouwen. - Tijdschrift, meestal een weekblad, uit de 18de eeuw met – in het kader van de Verlichting – een burgerlijk-didactisch-moraliserend karakter. Anders dan de daarvoor reeds bestaande geleerdentijdschriften uit de Republiek der Letteren en de nieuwsbladen en...
toeschouwer
toeschouwer (toon de herkomst via de etymologiebank)