de splijting zelfst.naamw. (v.) Verbuigingen: splijtingen het splijten 
1) Stofeigenschap 2) Scissuur 3) Scissie 4) Scheuring 5) Verdeeldheid 6) Splitsing 7) Het uiteenvallen 8) Klieving 
(Eng: fission) Het splijten van de nucleus van een atoom in kleinere delen. Dit geschiedt tijdens een kernreactie.
Het loslaten van lagen, zoals een verf- of vernislaag van andere lagen of een laag van de ondergrond, of splijting langs zwakke vlakken in kristallijne materialen.
Zie Kernsplijting.
Zie kernsplijting.