de wijze zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ ˈwɛizə ] Afbreekpatroon: wij·ze Verbuigingen: wijzen (meerv.) 1) manier Voorbeeld: 'iets op een andere wijze doen' bij wijze van spreken (om het zo maar te zeggen) 2) wijze man de drie wijzen uit het oosten (de drie koningen die volgens het kerstverhaal wierook, goud en m...
1) Aanpak 2) Zin 3) Goeroe 4) De manier waarop 5) Deskundige 6) Stijl 7) Vorm of genre 8) Vorm 9) Smaak 10) Mahatma 11) Handelwijze 12) Manier van handelen 13) Manier 14) Gewoonte 15) Genre 16) Geleerde 17) Geleerd persoon 18) Geleerd man 19) Gebruik 20) Maharishi 21) Trant 22) Achtervoegsel 23) Sllimme methode 
verwijst naar wijs = manier (toon de herkomst via de etymologiebank)
hoe het gebeurt of hoe je het moet doen vb: op welke wijze los ik dat op?
•manier •wijs persoon. •verbogen vorm van wijs (zie aldaar). •aanvoegende wijs van wijzen (zie aldaar).
[Vergeten woorden] (v.), wijs spruit, kiem, loot [= IJslands vísir (m.), mogelijk ~ wis ‘teen, twijg, bundel’ en-of wierig ‘levendig’]
iemand die verstandig is, iemand met veel inzicht, ervaring en kennis
(Eng: mode) a. Eén van de wijzen waarop een bepaald resonerend systeem kan oscilleren. b. Eén van de wijzen waarop energie door een eenheid of een systeem kan worden gepropageerd.
melodie.