indikken werkw. Uitspraak: [ 'ɪndɪkə(n) ] Afbreekpatroon: in·dik·ken Vervoegingen: dikte in (verl.tijd enkelv.) 1) (vloeistof) een steviger samenstelling geven Vervoegingen: heeft ingedikt (volt.deelw.) Voorbeelden: 'de saus indikken op laag vuur' , 'appelsap indikken tot stroop' Antoniem: verdunnen Synoniem: concentreren (2) ...
1) Inkoken 2) Stremmen 3) Verdikken 4) Afnemen 5) Inbinden 
Zie inkoken.
(Engels: thicken) indikken van vloeistoffen en mengsels is het door indampen of inkoken dik, lijvig doen worden: verdikken.
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] door een dijk omgeven
Door koken, waardoor vloeistof verdampt, verdikken.