de uitspraak zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ ˈœytsprak ] Afbreekpatroon: uit·spraak Verbuigingen: uitspraken (meerv.) 1) manier van uitspreken Voorbeeld: 'Mijn kennis van de Franse taal is goed, maar mijn uitspraak is beroerd.' Synoniem: dictie 2) iets wat je zegt Voorbeeld: 'Daarover kan ik op dit moment geen...
1) Bericht 2) Opmerking 3) Beschikking 4) Tijding 5) Decisie 6) Opgave 7) Bekendmaking 8) Verklaring 9) Pronunciatie 10) Votum 11) Verwittiging 12) Verdict 13) Vermelding 14) Vonnis 15) Vonnisvelling 16) Accent 17) Attest 18) Relaas 19) Rechtsterm 20) Rechtskundige term 21) Rechterlijke beslissing 22) Gewag 
(juridisch) (Eind)oordeel van de rechter over een voor hem gevoerde rechtszaak.
[wet en recht] In het juridische taalgebruik is een uitspraak een door een nationale rechter uitgesproken beslissing, officieel: een 'gewezen vonnis'.
burgerlijk procesrecht: door de rechter in het openbaar uitgesproken beslechting van een burgerlijk, bestuurlijk of strafrechtelijk ...
Een gerechtelijke uitspraak is het oordeel van de rechter over een zaak. Een uitspraak van de rechtbank heet een vonnis. Een uitspraak van een hogere rechter – een gerechtshof of de Hoge Raad – wordt een arrest genoemd.
•De "manier waarop" iemand een woord, zin of taal ten gehore brengt of zou moeten brengen. •Een woord of zin door iemand uitgesproken. •Een veroordeling in een rechtbank.
Uitspraak is de manier waarop een woord, zin of taal klinkt als men hem spreekt. [basiswoordenlijst groep 7](intonatie) Uitspraak (intonatie) is de juiste manier om een woord in een taal mondeling weer te geven. [basiswoordenlijst groep 6]
Beslissing van de rechter in een civiele, bestuursrechtelijke of strafrechtelijke procedure. Voorbeelden van uitspraken zijn een vonnis, een beschikking en een arrest.
Oordeel van de rechter. Zie ook Arrest en Vonnis.