de centromeer zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: centromeren plaats op het chromosoom waar de trekdraden zich aanhechten tijdens de celdeling 
vernauwing in een chromosoom, uitgangspunt voor de plaatsbepaling van een gen
plaats op een chromosoom waar de trekdraden zich hechten (toon de herkomst via de etymologiebank)
naar het Grieks céntron en middelpunt méros
Een 'centromeer' (Grieks 'céntron' middelpunt; 'méros' deel) is de plaats waar twee zusterchromatiden (in deze toestand chromosoom geheten), na verdubbeling, tijdens de mitose en meiose aan elkaar blijven. Het centromeer deelt het chromosoom in twee armen, die dikwijls een verschillende lengte hebben.
de vernauwing van een chromosoom, waarop (bij celdeling) de kinetochoren zullen binden, en die op hun beurt zullen binden met de trekdraden van de spoelfiguur
middelpunt van de dubbele chromosomen.
middelpunt van de dubbele chromosomen.
Plaats waar de chromosomen bij deling het langst aan elkaar vast blijven zitten..
[Cellen] deel van een chromosoom, waar de twee zusterchromatiden aan elkaar verbonden zijn. Bij de kerndeling hecht aan het centromeer de spoeldraad vast[DNA] deel van een chromosoom, waar de twee zusterchromatiden aan elkaar verbonden zijn. Bij de kerndeling hecht aan het centromeer de spoeldraad vast