Zie ook:
onthoofd
onthoofden werkw. Uitspraak: [ ɔnt'hovdə(n) ] Afbreekpatroon: ont·hoof·den Vervoegingen: onthoofdde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft onthoofd (volt.deelw.)
(iemand) vermoorden door het hoofd van het lichaam te hakken Voorbeeld: 'De Engelse koning Karel XIII liet enkele van zijn voormalige echtgenoten onthoofden.' Synoniemen: ter...
Gevonden op
https://woorden.org/woord/onthoofden
1) Guillotineren 2) Terechtstellen 3) Onthalzen
Gevonden op
https://mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/Onthoofden/1
zijn hoofd of kop eraf slaan vb: deze kippen worden onthoofd bij de slacht
Gevonden op
https://mowb.muiswerken.nl/
Geen exacte overeenkomst gevonden.
