ontkennen werkw. Uitspraak: [ ɔntˈkɛnə(n) ] Afbreekpatroon: ont·ken·nen Vervoegingen: ontkende (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft ontkend (volt.deelw.) zeggen dat (iets wat je gedaan zou hebben) niet waar is Voorbeeld: 'Hij bleef glashard ontkennen dat hij erbij was geweest, terwijl twee mensen hem hadden gezien.' Synoniemen: lo...
1) Negeren 2) Loochenen 3) Logenstraffen 4) Ignoreren 5) Miskennen 6) Verloochenen 7) Neen zeggen 8) Niet bevestigen 9) Zeggen dat iets niet waar is 10) Weerspreken 11) Iets tegenspreken 12) Dementeren 13) Tegenspreken 
meedelen dat iets onwaar is (toon de herkomst via de etymologiebank)
zeggen dat het niet zo is vb: hij ontkende dat hij het gedaan had
• [ov] verklaren dat het gestelde niet waar is
(Eng: negate (to)) 1. De NIET-bewerking vóór een logische uitdrukking plaatsen. 2. De logische waarde 1 omzetten in de logische waarde 0 of omgekeerd.
Als je iets ontkent, dan zeg je dat het niet waar is.