ratelen werkw. Uitspraak: [ ˈratələ(n) ] Afbreekpatroon: ra·te·len Vervoegingen: ratelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gerateld (volt.deelw.) 1) achter elkaar korte, harde geluiden maken Voorbeeld: 'Een koets ratelt over de keien.' 2) snel praten Voorbeeld: 'Hij ratelde maar door.' Synoniem: kletsen Z...
1) Snateren 2) Kletsen 3) Klepperen 4) Druk babbelen 5) Druk praten 6) Lawaai maken 7) Rammelen 8) Kwetteren 9) Geluid van een slang 10) Snel praten 11) Watelen 12) Doordraven 13) Ruttelen 14) Kakelen 15) Kwekken 16) Babbelen 17) Kwebbelen 
korte harde geluiden maken
houten klepper; orgaan van de ratelslang; mond, babbel (toon de herkomst via de etymologiebank)
snel achter elkaar een aantal harde geluiden maken vb: om zeven uur ratelt de wekker
korte, harde geluiden maken
Ratelen is een ratelend geluid maken. Ook: almaar doorkletsen. [basiswoordenlijst groep 5]