kibbelen werkw. Uitspraak: [ ˈkɪbələ(n) ] Afbreekpatroon: kib·be·len Vervoegingen: kibbelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gekibbeld (volt.deelw.) ruzie maken over iets onbenulligs Voorbeeld: 'De kinderen kibbelen over wie de bal mag hebben.' Synoniemen: : bakkeleien, kissebissen Synoniemen: bakkeleien bekvechten kiften kiss...
1) Woorden hebben 2) Woordenwisseling 3) Hassebassen 4) Bakkeleien 5) Kissebissen 6) Redekavelen 7) Bekvechten 8) Redekaveling 9) Kijven 10) Kiften 11) Tobben 12) Hassebrassen 13) Harrewarren 14) Haktakken 15) Hakketeren 16) Hakketakken 17) Stubbelen 18) Strubbelen 19) Strijden 20) Stechelen 21) Kreeuwen 
ruzie maken
redetwisten (toon de herkomst via de etymologiebank)
•woordenstrijd hebben. •tweede betekenisomschrijving. •enz.
ruzie maken