pijnigen werkw. Uitspraak: [ 'pɛinəxə(n) ] Afbreekpatroon: pij·ni·gen Vervoegingen: pijnigde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gepijnigd (volt.deelw.) pijn aandoen Voorbeeld: 'In het vroege strafrecht werden verdachten gepijnigd om ze te dwingen te bekennen.' Synoniem: folteren Synoniemen: afbeulen folteren krenken kwellen kwets...
1) Rekken 2) Mishandelen 3) Kwetsen 4) Kastijden 5) Krenken 6) Kwellen 7) Teisteren 8) Tergen 9) Folteren 10) Steken 11) Smart veroorzaken 12) Verdriet aandoen 13) Grieven 14) Molesteren 15) Verwonden 16) Zeer doen 17) Beulen 18) Priemen 19) Vernibbelen 20) Tortueren 21) Doen lijden 22) Affolteren 23) Martelen 
folteren
folteren (toon de herkomst via de etymologiebank)
iemand pijn doen om hem ergens toe te dwingen vb: de gevangene werd gepijnigd Synoniemen: martelen folteren
folteren