het uithoudingsvermogen zelfst.naamw. Uitspraak: [ ˈœythɑudɪŋsfərmoxə(n) ] Afbreekpatroon: uit·hou·dings·ver·mo·gen het vermogen om iets lange tijd fysiek of mentaal te verdragen Voorbeeld: 'Marathonlopers hebben een groot uithoudingsvermogen.' Synoniemen: taaiheid ...
1) Betrouwbaarheidsrit 2) Volhardingsvermogen 
Het uithoudingsvermogen is het vermogen om gedurende lange tijd een lichamelijke of geestelijke inspanning te kunnen volhouden.
Het 'uithoudingsvermogen' is het vermogen om gedurende een bepaalde tijd een lichamelijke of geestelijke inspanning te kunnen volhouden. Evolutionair was uithoudingsvermogen van groot belang: in de prehistorie kon de mens duurlopend snellere wilde dieren vangen door deze langdurig te achtervolgen tot deze door uitputting neervielen.