snikken werkw. Uitspraak: [ ˈsnɪkə(n) ] Afbreekpatroon: snik·ken Vervoegingen: snikte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gesnikt (volt.deelw.) huilen Voorbeelden: 'zitten snikken van verdriet' , 'Ik heb me bezeerd' snikte ze.' Synoniemen: gesnik grienen hikken huilen janken snotteren Intensiveringen Hoe kun je met snikken een ...
1) Hikkend wenen 2) Nokken 3) Ademhalend huilen 4) Huilen 5) Ingehouden huilen 6) Snotteren 7) Schreien 8) Uiting van smart 9) Janken 10) Hikkend huilen 11) Wenen 12) Grienen 13) Uiting van droefheid 14) Lichaamswerking 15) Gesnik 16) Hikken wenen 17) Hikken 
krampachtige bewegingen maken, krampachtig ademen
hikkend huilen (toon de herkomst via de etymologiebank)
huilen waarbij je stotend ademhaalt vb: plotseling begon ze verdrietig te snikken
krampachtige bewegingen maken, krampachtig ademen; (Vlaams) verstikken
Snikken is huilen, tranen plengen van verdriet. [basiswoordenlijst groep 4]