verrekken werkw. Uitspraak: [ vərˈɛkə(n) ] Afbreekpatroon: ver·rek·ken Vervoegingen: verrekte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft verrekt (volt.deelw.) 1) (een spier) te ver uitrekken waardoor hij pijn gaat doen Voorbeeld: 'een spier verrekken' Synoniem: ontwrichten 2) door beroerde omstandigheden sterven ...
1) Ontwrichten 2) Hongerlijden 3) Weigeren 4) Dislokeren 5) Creperen 6) Barsten 7) Luxeren 8) Hongeren 9) Zieltogen 10) Schelen 11) Verhongeren 12) Verroesten 13) Verstuiken 14) Verzwikken 
sterven
lichaamsdeel ontwrichten (toon de herkomst via de etymologiebank)
te ver uitrekken vb: door het hardlopen heb ik een spier verrekt
lichaamsdeel ontwrichten; barsten, sterven