ontvlammen werkw. Uitspraak: [ ɔnt'flɑmə(n) ] Afbreekpatroon: ont·vlam·men Vervoegingen: ontvlamde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: is ontvlamd (volt.deelw.) 1) gaan branden Voorbeeld: 'De temperatuur werd zo hoog dat alles wat brandbaar was ontvlamde.' 2) (van hevige emotie) plotseling ontstaan Voorbeeld: 'Do...
1) Aanvlammen 2) Vuur vatten 3) Simuleren 4) Veinzen 5) In vuur geraken 6) In brand geraken 7) Ontbranden 8) Ontsteken 9) Ontvonken 
vlam vatten
(Eng: flash (to)) Een metaal (zoals magnesium) in een elektronenbuis, waaruit de lucht moet worden verdreven, verdampen om gassen te kunnen absorberen.