glanzen werkw. Uitspraak: [ xlɑnzə(n) ] Afbreekpatroon: glan·zen Vervoegingen: glansde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geglansd (volt.deelw.) een zacht licht weerspiegelen Voorbeeld: 'We hebben de zilveren lepels gepoetst en nu glanzen ze weer.' Zie ook: glans Synoniemen: blinken flikkeren fonkelen glimmen schijnen sprankelen st...
1) Zacht stralen 2) Twinkelen 3) Stralen 4) Zacht blinken 5) Glans aan iets geven 6) Sprankelen 7) Glimmen 8) Gloren 9) Schitteren 10) Gladmaken 11) Gladden 12) Glad maken 13) Flikkeren 14) Glaceren 15) Flonkeren 16) Blinken 17) Schijnen 18) Kalanderen 19) Fonkelen 
Let op: Spelling van 1858 het doek, eer het voor de eerste maal onder de pers komt, met water of gomwater bevochtigen, ten einde daaraan eene schijnbare vastheid te geven. Ook de laatste arbeid der hoedenmakers, waardoor zij den hoed glans mededeelen
zacht licht weerkaatsen vb: haar haren glanzen in de zon Synoniemen: glimmen blinken
• [inerg] in zekere mate licht weerspiegelen of voortbrengen.
blinken
Door met een verwarmde metalen plaat een hoogglanzend oppervlak aan te brengen op een foto.